Właśnie wróciłem z konferencji PTBG (odsłona piąta) – “Kulturotwórcza funkcja gier”, która tym razem podjęła temat społecznego i naukowego statusu gier. Nie zamierzam się rozwodzić. W skrócie:
1. Jak zwykle miła atmosfera, przyjemnie spotkać ludzi, którym na gruncie naukowym nie trzeba tłumaczyć, czym jest RPG.
2. Pociągi są złe. Stephenson, który je wymyślił pewnie był satanistą albo wyznawcą Cthulhu.
3. Szczególnie złe jest PKP. W zasadzie to pieprzony avatar ZŁA. Z każdego zakamarka, każdej pieprzonej ściany dobiega szept ofiar Polskich Kolei Państwowych.
4. I się spóźniają. Zawsze i wszędzie.
Na wszystkich wystąpieniach rzecz jasna nie byłem, ale poniżej podaję te, które miałem przyjemność obserwować i które w jakiś sposób dotyczą gier fabularnych.
1. Odgrywanie postaci negatywnych w RPG – założenia teoretyczne i projekt badawczy – dr D. Chmielewska-Łuczak, mgr A. Busse-Brandyk.
Szczególnie ciekawe wydały się psychologiczne przyczyny, dla których (być może, bo to jeszcze mają wykazać badania) ludzie podejmują się odgrywania postaci negatywnych.
2. Popularne gry fabularne. Fan i badacz we wspólnym domu? – Stanisław Krawczyk
Interesujące spojrzenie na możliwości porozumienia fanów i badaczy, okraszone teorią dot. kultury popularnej. Punkt wyjścia do pewnego projektu?
3. Problematyka pomiaru popularności gier przeglądarkowych – inż. J. Marszałkowski
Racja, nie siedzę w “browserówkach” i nie bardzo je lubię, ale sam referat logiczny i spójny. Duża ilość informacji dla kogoś, kto na własną rękę chce mierzyć popularność danych witryn przy użyciu ogólnodostępnych narzędzi internetowych.
4. Miasto jako przestrzeń gier. Opozycje i rodzaje wpływu – mgr P. Nosal
Socjologia pełną gębą. Referat nie dotyczył gier, lecz otaczającej nas na co dzień przestrzeni miejskiej. Dla uważnego słuchacza i obserwatora sporo interesujących pomysłów do wykorzystania w sesjach near future, cyberpunk, urban fantasy etc. Golf industrialny, urban highline, postindustrial football…
5. Format gry “The Witcher” a uniwersum “Wiedźmina” – Maria Garda
O uniwersum “Wiedźmina” od strony gry komputerowej. Ciekawa analiza z (miejscami) zaprzęgniętą wiedzą filmoznawczą (z odniesieniem do Jenkinsa).
6. Trybiki świata: wpływ mechaniki na świat gry w grach fabularnych – Łukasz Garczewski, Szymon Gosek.
Jasna teza (mechanika ma wpływ na świat) i jasne dowody na przykładzie mechaniki strachu i szaleństwa w ZC, Wampira oraz Uknown Armies. (Wstyd powiedzieć, ale zapomniałem początkowo w poście o referacie Łukasza i Szymona napisać. Usprawiedliwię się, że w materiałach pokonferencyjnych nie ma abstraktu chłopaków).
Swój artykuł (dotyczący polskiej blogosfery RPG) wrzucę tutaj, jak tylko go ukończę. Przypuszczam, że za jakiś tydzień, może dwa. W chwili obecnej muszę odpocząć i przemyśleć jeszcze kilka rzeczy (2/3 już napisane jest).
. Dziś (chyba) Norę dodano do zaakceptowanych na 
