Wieeeelka mapa Altdorfu od Altdorfskiego Koresponendenta.

Jeśli ktoś jeszcze nie zna warhammerowego bloga The Altdorf Correspondent, to nic tylko wypada polecić. Akurat ukazała się na nim zaktualizowana wielka mapa Altdorfu (do ściągnięcia tutaj). Format PDF, możliwość wskazywania ważnych miejsc etc. Mapa dostosowana do drugiej edycji, ale o ile wiem (poza domyślną liczbą mieszkańców) różnice nie są jakieś ogromne. Świetne narzędzie dla wszlekich MG prowadzących kampanie w stolicy władztwa Heinricha X czy też Karla-Franza.

Reklamy

Muzyka na sesję

Jeden z wpisów na Krzemieniowym blogu zwrócił moją uwagę na fakt, jak wielką rolę w tym co i jak prowadzę gra (nomen omen :)) muzyka. Raz, że faktycznie inspiruje do napisania przygód. Kiedy dany kawałek zapadnie mi w głowę i na tyle zacznie stymulować jakąś część mózgu, by powstał obraz, najczęściej widzę jakąś scenę, opowieść. Czasem jest nawet prościej, fraza z tekstu, skojarzenie i oś fabuły gotowa. Tak było z przygodą „Obława”,  w której trzy piosenki Kaczmarskiego pozwoliły mi ułożyć sobie w głowie historię uciekającego przez zaśnieżone wzgórza Nordlandu wilka – rycerza Ulryka, który musi ochronić trójkę dzieci przed watahą wojaków bretońskich. 

Nie ma też u mnie sesji bez muzyki. Układam ją sobie, dopasowując do scen lub miejsc. Więc, jest folder „Las”, „Karczma”, „Miasto”, ale także „Walka” czy „Bitwa”. Mało tego, jako że kampania u mnie, z racji osobistego świra dotyczącego historii militariów, dość często zbacza na tematy wojenne, to soundtrack pod bitwę potrafiłem mieć podzielony na foldery: „Szarża”, „Atak piechoty”, „Obrona” etc.

A jaka muzyka do WFRP?

Poniższa lista w żaden sposób ostateczna nie jest, ale zawiera wykonawców, których twórczość dość często gości na naszych sesjach:

Clannad – miłość do tej muzyki zaczęła się wraz z pierwszą emisją „Robina z Sherwood” i trwa do dzisiaj. Nie ma wspanialszej, bardziej tajemniczej muzyki pod las, elfy, Albion i inne „zielone” klimaty (poza gobbosami, ale o tym dalej)

Enya – słucham tej pani chyba od 18 lat jakoś, do dziś mi się kojarzy z NArnią, bo pamiętam, jak płyta „Shepherd Moons” leciała na okrągło, gdy pochłaniałem po raz pierwszy cykl Lewisa.

Capercaillie, Shannon, Open Folk, Bran,  Beltaine, Carrantuohill – szeroko rozumiana muzyka celtycka (szkocka, irlandzka, bretońska i pochodne). Wesołą i smutna, zadzierzysta i refleksyjna. Doskonale nadaje się na sesję, by czasem caś podkreślić ważnego, a czasem po prostu po to, by była i grała.

Loreena McKennitt, Moya Brennan, Blackmore’s Night – piękne kobiece wokalizy, wyśpiewane delikatnym głosem. Często aranżacje tradycyjnych pieśni sprzed wieków. Szukasz muzyki pod elfy, a zwałszcza elfki? Jak znalazł.

Gjallahorn, Wimme, Groupa, Hedningarna, Garmarna, Hoven Droven, Karelia Visa – folk skandynawski (szwedzki, fiński etc.), muzyka miejsca podobna do celtyckiej, miejcami zupełnie inna. Surowsza, mocniejsza, z silniejszymi wokalizami. Kojarzy się z górami, lodem, bezpardonową walką, ale czasem i prostą, lecz żywiołową zabawą. Norska i krasnoludy!

Dargaard, Arcana, Mortiis – muzyka wyrosła z tradycji folkowych, ale mroczna, trudna do przyporządkowania do konkretnej kultury. Tajemnicza, spokojna, ale przejmująca. Wykorzystuję ją w większości przygód, których akcja toczy się nocą,w opuszczonych zamczyskach etc.

Fintroll – specyficzny twór sam w sobie, o il ewiem zespół niemiecki, bądź mieszany ze Skandynawami. Kolesie uważają się za trolli, śpiewają o zjadaniu grubych księży, rycerzy i innych trollowych rozrywkach (ale nie o flejmowaniu na forach RPG :))

Corvus Corax – legenda niemieckiego folk rocka (folk metalu? medieval rocka? jak ich nazwać? :)). Doskonali muzycy, grający na replikach średniowiecznych instrumentów i przebrani za bandę wariackich kuglarzy z piekłą rodem. Plebejska muzyka średniowieczna, która kojarzy się z karczmami, bijatykami, życiem miejskim, ale czasem i morczniejszą stroną tamtych czasów jak np. Czarna Śmierć. Wedle mnie muzyka jakby stworzona po 40godzinnej sesji w Starym Świecie. 

Tanzwut – odprysk Corvus Corax, bardziej w klimatach elektronicznych, czasem metalowych. Muzyka brzmiąca miejscami mediewalnie, aleteksty współczesne. Żadnych aranżacji.

In Extremo – kolejny wspaniały niemiecki zespół, ewidentnie medievalmetalowy. Aranżuje pieśni średniowieczne w żywiołowym wykonaniu. Ostre brzmienie gitar, dudy i rytmiczna perksuja. Kilka kawałków jak znalazł pod sceny walki (chociażby „Spielmannsfluch”).

Moskote, Eichenschild, Saltatio Mortis, Subway to Sally, Schandmaul, Faun – wszystko niemiecki medieval metal, poza Faunem, który jakby bardziej pogański. Brzmieniowo wedle mnie zespoły słabsze od CC, ale też godne polecenia.

Manowar, Rhapsody, Blind Guardian, Running Wild – power metal w pełnej krasie. Epicki, majestatyczny, szybki i mocny jak uderzenie krasnoludzkiego toporzyska. Ostatnia kapela trzyma się tematyki pirackiej, więc jeśli ktoś szuka muzy na Morze Szponów, to jak znalazł :).

Korpiklaani – fiński folk metal, piękne i oryginalne brzmienie, które przywodzi skojarzenia z ostępami Norski.

Tuatha de Danann – kto powiedział, że celtycki folk to domena Irlandczyków lub chociażby Europejczyków. Oto brazylijska kapela grająca jak rodowici Irlandczycy. 

Haggard – być może największa na świecie kapela metalowa, ponownie z Niemiec. Do 2000 roku w zespole grało 21 osób. Muzyka nawiązująca do średniowiecza, miejscami bardzo symfoniczna, zmienna, nieprzewidywalna. Szczególnie polecam album „Awaking the Centuries” z opowieścią o Czarnej Śmierci

Micrologus, Al Andaluz, Hortus Musicus, Estampie, pieśni Hildgardy z Bingen – wszystko to muzyka średniowieczna, czasem arańżowana w bardziej nowoczesny sposób, czasem zgodna z oryginałem. Zawsze pełna emocji. Al Andaluz to trzy śpiewające kobiety i hiszpańsko-arabskie brzmienie okresu rekonkwisty (Estalia?) Estampie to pieśni krzyżowców. Polecić, polecić.

Za frumi – dziwny projekt, albumy tej formacji (?) to concept albumy opowiadające w większości historię migracji bohaterskiego szczepu orków. Absolutnie polceam, chociażby ze względu na oryginalność.

Huun-Huur-Tu – tradycyjna muzyka z Tuwy (takie państewko nieopodal Mongolii, w tej chwili autonomiczna republika w Rosji), przede wszystki śpiew krtaniowy. Wyobraźcie sobie wokalistę, który potrafi na raz wyśpiewać do pięciu ścieżek. Ja to wykorzystuję jako muzę do Ungolów, ale też Hegemonii Hobgoblinów. Jeśli się spodoba to polecam także zespół Yat-Kha, także z Tuwy, grający mixa muzyki folkowej i punk rocka. Dynamit absolutny!

Ścieżki dźwiękowe – i tu by trzeba dłuuuugo wymieniać. Podam tylko te, które szczególnie sobie na sesji WFR umiłowałem. „Ostatni Mohikanin” za ostatnią scenę filmu, tego desperackiego biegu po góskim zboczu po ukochaną i późniejszej zemsty ojca. „Król Artur” i „Gladiator” za patos i majestat w odmalowaniu muzyką rozpaczliwych bitew. „Devil’s Own” (polski tytuł chyba”Zdrada”) za piosenkę Dolores O’Riordan, która stałą się u mnie niemalże hymnem elfich partyzantów. OST do gry „Bard’s Tale” za jajcarskie piosenki i złośliwe poczucie humoru („A smok mocarny uniósł swą dupę i miastwo spalił na łajna kupę” :D). Poza tym ścieżki dźwiękowe Johna Murphy’ego („Sunshine”, „28 dni później”, „28 tygodni później”), nie ma chyba bardziej przejmującej muzyki w dziejach filmu SF. „1492” za poczucie ogromu oceaniu. „Rob Roy” za Szkocję w muzyce. 

Hajdamaki, Ukrainians, Czeremszyna, Wierchowyna, Dzikie Pola – muzyka kozacka, ukraińska. Oczywiście Kislev.

Bardzo wielu z powyższych wykonawców poznałem, słuchając internetowego Radia Rivendell (na blogrollu, o tu obok, jest sznurek do stacji), które z całego serca polecam.

Żołnierze w służbie cesarskiej, 2518 KI

Zgodnie z obietnicą umieszczam opis armii Imperium w obecnym stadium mojej kampanii. Na dzień dzisiejszy daję sobie chyba spokój z bawieniem się w stratega z nadania Sigmara. Ileż w końcu można? Wkrótce postaram się wrzucić coś nowego (rys charakterologiczny prostytutek altdorfskich :)).

Enjoy! I jak zwykle zapraszam do dyskutowania i innych takich.

Żołnierze w służbie Cesarskiej, 2515 KI

Po niewielkich przeróbkach, poprawieniu kilku błędów wrzucam artykulik omawiający stan armii Imperium po zakończeniu Wojny Domowej (punkt wyjścia w mojej kampanii). Miłego czytania. W razie czego z przyjemnością przyjmę uwagi, podyskutuję, pokłócę się. Oczywiście to moja wizja tematu. Grafiki albo pochodzą z materiałów źródłówych WFB, albo z różnych wydawnictw historycznych najczęściej publikowanych przez Osprey, co przyznaję bez bicia. 

Kaiserschlacht – kalendarium kampanii, część II

 

C.d. kalendarium kampanii (część I tutaj). Poprowadzone aż do momentu przerwania kampanii (chwila obecna w naszym Starym Świecie).

Sommerzeit 2517 KI – Powstanie Linii von Gleivitza w Ostlandzie. Wojska ostlandzko-imperialne budują front przeciw orkom w oparciu o kilkanaście ufortyfikowanych stanic w północno-wschodnim Ostlandzie.

Koniec Erntezeita 2517 KI – Seria zorganizowanych przez bretońską Czarną Komnatę zamachów w Middenheim. M.in. zabójstwo ambasadora bretońskiego i zrzucenie winy na elfy z Laurelorn, zdobycie cekhauzu cesarskiego, seria starć agentów bretońskich z Grupą Reakcyjną SDIM i ostatecznie bitwa o manufakturę muszkietów West-Uhrst.

15 Brauzeita 2517 KI – księstwa Norski uznają Wolne Państwo Leśnego Ludu Laurelorn. Nawiązanie kontaktów dyplomatycznych.

Kaldezeit 2517 KI – Jahrdrung 2518 KI – Ofensywa skaveńska na krasnoludzkie fortece w Górach Krańca Świata. W wyniku zmasowanego ataku krasnoludy, mimo wsparcia oddziałów Imperium, tracą kontrolę na kilkanaście dni nad przełęczami prowadzącymi do Imperium. Sojusz między skavenami a goblinami z Góry Gunbad.

Zima 2517 KI – Wyjątkowo ostra zima daje się we znaki północnym i wschodnim prowincjom Imperium. W niektórych regionach głód staje się poważnym problemem. Na czas zimy ustają walki w Ostlandzie i Ostermarku. Grupy Bretończyków atakują wybrane transporty kupieckie i wojskowe na traktach Talabeklandu, Reiklandu i Middenlandu.

Ulriczeit 2517 KI – Wedle doniesień wywiadu cesarskiego zielonoskórzy ze Złych Ziem szykują się do przekroczenia Przełęczy Czarnego Ognia. Tym samym ostatnia granica Imperium, południowa, przestała być bezpieczna.

20 Ulriczeita 2517 KI – Bretoński pułk lekkiej kawalerii przerywa granicę z Imperium w Middenlandzie i zaszywa się w lasach Nordlandu, w Górach Środkowych, dzieląc się na niewielkie grupki uderzeniowe.

28 Ulriczeita 2517 KI – kolejne uderzenie Bretończyków. Seria zamachów na agentów SDIM w Middenheim. Śmierć w bretońskiej obławie w Górach Środkowych synów Wielkiego Mistrza Zakonu Białego Wilka von Kurtwallena oraz marszałka Imperium von Genschera. Ostatecznie zniszczenie przynajmniej połowy sił bretońskich, które przeniknęły granicę tydzień wcześniej.

12 Nachexena 2518 KI – Kislev zrywa stosunki dyplomatyczne z Imperium. To pokłosie akcji ex-marszałka Ostermarku Klajana von Wolfenburga. Cesarz skazuje Klajana von Wolfenburga na śmierć. Wyrok ma być wykonany 24 Pflugzeita 2518 KI.

26-30 Nachexena 2518 KI – Rewolta miejska w Altdorfie sprowokowana przez kult Tzeentcha, krwawo stłumiona (tzw. „Krwawy Nachexen”) przez Gwardię Cesarską pod wodzą marszałka von Lichtenberga. W tym samym czasie wywiad bretoński zdobywa plany mobilizacyjne Imperium.

1 Jahdrunga 2518 KI – Cesarska misja dyplomatyczna rusza na wschód. Oficjalnie do Kislevu, ocieplić stosunki z dawnym sojusznikiem.

Początek Jahrdrunga 2518 KI – Buntownicy chłopscy z Kislevu znów przekraczają Talabek. Kilka osad zostaje spalonych, w  tym miasteczko Dolzschen. Rzeź mieszkańców. Wedle plotek, wśród buntowników widziano zwarte oddziały kozaków kilsevickich.

12-28 Jahrdrunga 2518 KI – Inwazja jaszczuroludzi na Morlenfurt (Reikland). Kompletne zniszczenie miasta.

17 Jahrdrunga – Podpisanie umowy handlowej z Sartosą. Koniec wojny celnej.

Koniec Jahrdrunga 2518 KI – Wielki Książę von Gelivitz, Elektor Ostlandu wraca z Altdorfu do Wolfenburga z cesarską obietnicą wsparcia kilkoma pułkami piechoty. Szykuje się kolejna ofensywa księcia, którego żołnierze nazywają „Panzer Hasso”. Cel: wyrzucić orki z Imperium.

Kaiserschlacht – kalendarium kampanii, część I

Poniżej kalendarium naszej kampanii, która rozpoczęła się pół roku po wydarzeniach opisanych w „Imperium w płomieniach”. Linię czasową doprowadziłem do zakończenia kampanii antyorczej w Ostlandzie (rozbudowany i wzbogacony kilkoma przygodami „Władca Zimy”). Ciąg dalszy aż do chwili, w której gracze skończyli opublikuję w najbliższym czasie. 

Dla przypomnienia kalendarz Starego Świata.

Wydarzenia sprzed kampanii mające wpływ na obecną sytuację (zmodyfikowana kampania „Wewnętrzny Wróg”):

Jahrdrung – Vorgeheim 2515 KI – Eskalacja wojny domowej. Atak korpusów bretońskich i marienburskich na Middenland, oblężenie Carroburga.

14 Vorgeheim 2515 KI – Księżna-Elektorka Talabheim Elise Krieglitz-Untermensch ogłasza secesję.

30 Vorgeheim 2515 KI – Pierwsza Bitwa pod Wolfenburgiem, starcie armii proulrykańskiej z prosigmarycką zakończone objawienie Ghal-MAraza i ponownym zjednoczeniem Imperium pod berłem Heinricha Todbringera, który przyjął imię Heinricha X.

Geheimnistag 2515 KI – Druga Bitwa pod Wolfenburgiem, decydująca batalia na zachodnim froncie. Rozbicie przez wojska Imperium armii Chaosu.

24 Nachgeheim 2515 KI – Koronacja Heinricha X na Cesarza. Cesarz własnoręcznie uśmierca Ghal-Marazem demona Tzeentcha. Elektorzy składają hołd Cesarzowi.

25 Nachgeheim 2515 KI – Edykt cesarski powołuje ImperialOberStab (Imperialny Sztab Główny), Imperialsmarine – zawodową marynarkę wojenną oraz dzieli siły zbrojne Imperium na: Kaiser Gardekorps (Cesarską Gwardię), Imperialswehrę (zawodowe siły zbrojne Imperium), Kurfürstwehrę (wojska prowincji, czyli elektorów) oraz Landwehrę (wojska rezerwowe powoływane na czas wojny).

13 Erntezeit 2515 KI – Księżna-Elektroka OStlandu Elise Krieglitz-Untermensch potwierdza swoje związki z Imperium, odwołując edykt o secesji.

Erntezeit – Brauzeit 2515 KI – Przerzucenie armii Imperium do Middenlandu, kampania jesienna zakończona odblokowaniem Carrobruga i wyparciem wojsk bretońsko-marienburskich z części Middenlandu.

14 Erntezeit 2515 KI – Hasso von Gleivitz staje się z nadania cesarskiego Księciem-Elektorem Ostlandu. Z marszu rozpoczyna odbudowę prowincji i zdecydowanie rozprawia się z opozycją w tym z boczną gałęzią Tassenicków.

16 Kaldezeit 2515 KI – Podpisanie pokoju marienburskiego kończącego wojnę sojuszu bretońsko-marienburskiego z Imperium. Powrót do status quo.

Wydarzenia kampanii:

Ulriczeit 2515 KI – Wraz ze wstąpieniem na tron carski Kateriny pogorszają się relacje między Imperium a Kislevem. Sojusz staje się coraz bardziej papierowy.

Ulriczeit 2515 KI – Początek wojny celnej Imperium z Sartosą.  Zatopienie sartosańskiej galery i imperialnej kogi w dwu potyczkach morskich.

5 Vorhexen 2515 KI – Cesarz rozwiązuje Radę Najwyższą (organ kontrolujący Cesarza w imieniu elektorów) oraz Radę Stanu (rząd Imperium zależny od Elektorów) i na miejsce tej drugiej powołuje w pełni od siebie zależną Radę Ministerialną, w której po raz pierwszy pojawiają się osoby spoza arystokracji.

13 Vorhexen 2515 KI – Nieudany zamach finansowanej przez Sartosan komórki terrorystycznej na Grafini i Grafa Middenheim.

10-15 Jahrdrung 2516 KI – Międzynarodowy Puchar Cesarza w Snotballa (Middenheim). Imperium zdobywa mistrzostwo, kolejne miejsca zajmują Albion oraz Marienburg. Nieudany zamach nacjonalistycznej grupy Brothers Militant na ambasadora Kislevu bojara Dimitrija Remkowa.

20 Jahrdrung 2516 KI – Oficjalne powołanie edyktem cesarskim Służby Dróg i Mostów – nowoczesnej służby bezpieczeństwa.

Koniec Jahrdrunga 2516 KI – Rozpoczyna się inwazja orków i goblinów na Ostland. Pierwsze watahy zostają rozbite przez ostlandzkich pograniczników, kolejne zajmuję północno-wschodnie połacie prowincji, gdzie zakładają swoje obozy.

4 Pflugzeit 2516 KI – Bitwa graniczna w Ostlandzie. Brygada generała von Schreddscharffa rozbija w walnej bitwie dwutysięczną armię orków. Rozpoczyna się wojna podjazdowa w Ostlandzie, która stopniowo wyludnia północną część tej prowincji.

18 Pflugzeit 2516 KI – Rozpoczyna się budowa nowoczesnego portu wojennego w Hargensdorf (wybrzeże Morza Szponów).

Sigmarzeit 2516 KI – Pierwsze ataki zbuntowanej czerni kislevickiej na wioski ostermarkijskie i talabeklandzkie. W Kislevie bunt chłopów w guberni Rakowskiej.

Sommerzeit 2516 KI – Nowopowstałe jednostki Straży Dróg i Mostów (części Służby Dróg i Mostów) rozpoczynają zwalczanie rejz bandyckich, które rozpleniły się po Wojnie Domowej. Zdecydowane i okrutne akcje SDIM po kilku miesiącach zaczynają przynosić efekty w postaci oczyszczenia głównych traktów z bandytów. Mimo to do pełni bezpieczeństwa wciąż jest daleko. W spustoszonym Imperium rosną ceny żywności, ale również żelaza.

7 Sommerzeit 2516 KI – Podpisanie paktu obronnego między Imperium Krasnoludzkim z Gór Krańca Świata  a Imperium. W zamian za wsparcie militarne wojsk cesarskich krasnoludowie wspierają finansowo świecący pustkami skarbiec Cesarstwa.

Vorgeheim 2516 KI – Zwiadowcy w Ostlandzie donoszą, iż orki coraz częściej są uzbrojone w ludzką broń, niejednokrotnie palną. Ślady wskazują na przemyt broni dla zielonoskórych z Talabheim.

5 Vorgeheim 2516 KI – Uruchomiona zostaje linia semaforowa między Altdorfem a Middenheim.

10 Vorgeheim 2516 KI – pierwsze oddziały Imperialswehry wymaszerowują z Middenheim, by wesprzeć wojska księcia Ostlandu w wojnie z goblinoidami.

17 Vorgeheim 2516 KI – niewielka potyczka z orkami nieopodal Nordvorposten w Ostlandzie przeradza się w dużą bitwę pomiędzy tysięczną armią generała von Schreddscharffa a kilkutysięcznymi siłami zielonoskórych. Obie strony ponoszą ciężkie straty, choć z pola walki uchodzą orki i gobliny.

Brauzeit 2516 KI – Rozbicie przez wywiad cesarski organizacji przemytniczej w Talabheim, która sprzedaje broń zielonoskórym z Ostlandu. Główni prowodyrzy giną w zamachach zorganizowanych najprawdopodobniej przez SDIM.

Vorhexen 2516 KI – Kolejne watahy i hordy goblinoidów przekraczają granicę z Ostlandu. Zwiadowcy potwierdzają, iż w koalicji plemion orków i goblinów znajdują się hordy zwyczajowo sobie wrogie lub takie, które mieszkały od siebie niejednokrotnie tysiąc mil. Zarazem pełne plemiona przedostają się do Imperium i osiedlają się tam. To nie jest zwykły najazd, lecz raczej wędrówka ludów, które z jakiegoś powodu uciekły ze wschodu. Kislev nie wdaje się w walki z goblinoidami, lecz przepuszcza ich przez swoje północne terytoria.

Nachexen 2517 KI – Początek kampanii zimowo-wiosennej skierowanej przeciw goblinoidom. W pierwszym etapie kilkusetosobowa Samodzielna Brygada Graniczna blokuje poczynania goblinoidów prowadząc skuteczną walkę partyzancką, dając tym samym czas Księciu von Gleivitz na mobilizację głównych sił.

4 Jahrdrung 2517 KI – Bitwa pod Pomnikiem. 400-osobowe brygada z Nordvorposten rozbija ponad dwutysięczną armię zielonoskórych, która zeszła z Gór Środkowych, chcąc dołączyć do plemion przybyłych ze wschodu. Generał von Schreddscharff na krótko dostaje się do niewoli orków, lecz po brawurowej akcji kawalerzystów ostlandzkich zostaje odbity.

23 Jahrdrung 2517 KI – Wbrew zakazowi Cesarza Kanclerz-Marszałek Ostermarku Klajan von Wolfenburg przekracza dwoma pułkami rzekę Talabek i dokonuje odwetowego uderzenia na wioski zbuntowanej czerni kislevickiej. Dalsze pogorszenie stosunków z Kislevem. Cesarz odwołuję von Wolfenburga i wzywa do Altdorfu.

27 Jahrdrung – 16 Pflugzeit 2517 KI – Kampania o ostlandzkie porty. Wojska goblinoidów (2100 żołnierzy) dokonują rajdu wzdłuż wybrzeża Morza Szponów. Opór im stawia oddział wydzielony z Brygady Granicznej pod dowództwem rittmeistera Karlzschafta i leutnanta von Usingena wsparty przez elfy z Ostlandu i oddziały miejskie Greifenhagen. Pada Greifenhagen i Kreutzburg. Niedobitki imperialne docierają pod Salkalten, gdzie łączą się z 700osobową grupą generała Griefa (tzw. Operacja Północny Grom). Wojska goblinoidów, mocno przetrzebione dotychczasowymi walkami odchodzą na wschód.

30 Jahrdrung – 8 Pflugzeit 2517 KI – W tym samym czasie trwa oblężenie Nordvorposten. Po dwunastu dniach walk nadchodzi armia księcia Hasso von Gleivitz. Oblężenie przeżyło ledwie stu żołnierzy. Zginął dowódca Samodzielnej Brygady Granicznej regimentmeister Jagger.

8 Pflugzeit 2517 KI – Druga bitwa pod Nordvorposten. Pięciotysięczna armia ostlandzka pod dowództwem księcia von Gleivitz rozbija trzykrotnie większe siły goblinoidów. Zakończenie kampanii. Pobite orki wycofują się do fortów w północno-wschodniej części Ostlandu.

19 Pflugzeit 2517 KI – Po osadzeniu w Zamku Reikguard Kanclerza-Marszałka Klajana von Wolfenburga Cesarz desygnuje Dietera von Leeba-Auersteina na komisarza cesarskiego i zarządcę Ostermarku. Nowy władca dość szybko wykazuje się nieudolnością. Pogranicze Ostermarku płonie szarpane ciągłymi atakami zbuntowanych chłopów.

24 Pflugzeit 2517 KI – W Middenheim rozpoczyna się budowa dwu nowoczesnych manufaktur broni. W planie jest budowa kilku kolejnych.

4 Sigmarzeit 2517 KI – Cesarz powołuje do życia Eithne Aep Laurelorn Freihatie, czyli Wolne Państwo Leśnego Ludu Laurelorn – kadłubowe państewko elfów pod cesarską egidą. W zamian Królowa Tamuríl Elanessë szachuje siły marienburskie na północno-zachodniej granicy Cesarstwa.

15 Sigmarzeit 2517 KI – Starcie zwiadowców imperialnych i bretońskich na Przełęczy Uderzającego Topora. Zaognienie sytuacji na zachodzie. Cesarz mobilizuje Landwehrę zachodnich prowincji.

Sommerzeit 2517 KI – Tymczasowa stabilizacja w Ostlandzie. Obie strony odbudowują siły, szykując się do dalszej batalii.

6 Sommerzeit 2517 KI – Dwa regimenty cesarskiej piechoty zostają wysłane jako wsparcie dla krasnoludów z Karaz-a-Karak, Karak Kadrin oraz Zhufbaru, którzy zmagają się z atakami skavenów i goblinów.

27 Sommerzeit 2517 KI – Tzw. Incydent Hargensdorfski. 3 dywizjony galeonów marienburskich próbuje blokować statki albiońskie, norsemeńskie i estalijskie płynące z towarami dla Imperium. Imperialsmarine wypływa w morze jako zwarta siła i w trwającej ponad dzień wojnie nerwów rozrywa blokadę okrętów handlowej potęgi Starego Świata.

Powrót do WFRP

Zmagania ze s’kryythami dobiegły końca. Już wkrótce powrót do WFRP, a konkretnie do rozgrywanej od bodaj ponad dwóch lat kampanii. Jej akcja rozpoczęła się dwa lata po wydarzeniach przedstawionych w „Wewnętrznym Wrogu”. Osłąbionym Imperium rządzi utalentowany polityk i wódz Heinrich X z rodu Todbringerów, który próbuje zreformować Imperium, czyniąc je w pełni nowożytnym państwem. Jednakże wrogów nie brakuje zarówno wewnątrz granic jak i poza nimi. Najbliższe lata zdecydują, czy władztwo Sigmara przetrwa szykującą się zawieruchę.

Co jakiś czas będę wrzucać tutaj teksty dotyczące naszej rozgrywki. Materiały pomocnicze, ale również paraliterackie (preludia, interludia etc.). Być może skupię się na pewnych aspektach Starego Świata, takim rzecz jasna, jakim sam go widzę. Z pewnością będzie trochę artykułów o wojskowości, wywiadzie etc., ale chciałby poruszyć także kilka innych tematów.

Z czasem… 

A teraz tytułem wstępu zestawienie dotychczas rozegranych przygód od początku kampanii aż po chwilę, kiedy ją przerwaliśmy (jakoś tak w czerwcu 2008).