Puszcza Piktyjska cz. 4 – klimat i pogoda

Dziś trochę przynudzania (dla niektórych na pewno) i pokrótce o klimacie w wybranych rejonach obszaru, gdzie rozgrywa się akcja modułu. Jeśli kogoś dziwi, iż przedział klimatów jest tak rozległy, powiem, że mapa modułu obejmuje teren, który na mapie Europy zaczynałby się w okolicach Islandii, a kończył na podobnej szerokości geograficznej co północne wybrzeża Hiszpanii.

Puszcza Piktyjska

Na terenie większości Puszczy Piktyjskiej panuje klimat umiarkowany ciepły morski, dzięki któremu zimy są stosunkowo ciepłe, a temperatury rzadko spadają poniżej -5⁰ Celsjusza. Ogromny wpływ na klimat ziem Piktów ma ciepły prąd opływający wybrzeże, począwszy od Gór Eiglophijskich aż po wybrzeże Zingary i Wyspy Barachańskie. Średnia roczna temperatura waha się pomiędzy 0⁰ C a 10⁰C. Opady atmosferyczne występują w zasadzie przez cały rok. Pory roku są wyraziste i łatwo rozpoznawalne. Wiosna jest ciepła i wilgotna, lato upalne i zazwyczaj suche, jesień wilgotna. Podczas zimy, zazwyczaj łagodnej, mogą zdarzyć się opady śniegu, który jednak nie zalega długo. Roczna amplituda temperatur jest stosunkowo nieduża.

Odmiana chłodna morska klimatu umiarkowanego występuje na północy ziem Piktów a konkretnie na obszarze Równin położonych u podnóża Gór Eiglophijskich oraz w dorzeczach Rzeki Upiorów, Sakarissy i Wicapiwakan. Lata są tutaj chłodne, lecz zimy wciąż łagodne (poza pograniczem cymmeryjskim, gdzie dominuje klimat charakterystyczny dla Cymmerii – umiarkowany chłodny kontynentalny).

Z kolei na południu, u podnóża Gór Poitańskich (m.in. dorzecze Wężowej Rzeki) dominuje klimat podzwrotnikowy morski. Lata tutaj są gorące a zimy łagodne, pozbawione opadów śniegu. Nie ma wyraźnego podziału na porę suchą i deszczową, choć zimy są zazwyczaj wilgotniejsze. Średnia temperatura roczna kształtuje się w granicach 10-15⁰ C.

Góry Eiglophijskie, Góry Poitańskie, Góry Czarne

Szczyty Eiglophijskich  sięgają nawet 5000 m n.p.m. (Włócznia Ymira – 5076 m n.pm.). Poitańskie są dużo niższe, najwyższy szczyt, znajdujący się już na obszarze Poitan  mierzy 2945 m n.p.m. Pasmo piktyjskie nie przekracza 2000 m n.p.m. Góry Czarne to południowy łańcuch Eiglophijskich, który oddziela Cymmerię od Puszczy Piktów. Najwyższe szczyty przekraczają2500 m n.p.m., jednak większość sięga max. 2000 m n.p.m.

Klimat górski charakteryzuje się zmienną pogodą, częstymi opadami i licznymi zamgleniami i zachmurzeniami. Temperatura spada o 0,6⁰ C za każde 100 m n.p.m. Układ roślinności jest piętrowy, a poszczególne rozkłady następujące:

– do 800 m n.p.m. – piętro pogórza (lowland level) zazwyczaj odpowiada klimatowi położonemu na nizinie.

– 800-1300 m n.p.m. – dominują lasy mieszane (tzw. regiel dolny, montane).

– 1300-1600 m n.p.m. – tylko lasy iglaste (tzw. regiel górny, mean montane).

– 1600-2400 m n.p.m. – zarośla, karłowata roślinność iglasta (piętro subalpejskie).

– 2400-3000 m n.p.m. – trawy, zioła, murawy, porosty (piętro alpejskie, łąki wysokogórskie).

– powyżej 3000 m n.p.m. – granica śniegu, wieczny mróz, lodowa pustynia, roślinność co najwyżej zarodnikowa (piętro niwalne).

Vanaheim

Południowe rejony ziem Vanirów zdominowane są przez klimat umiarkowany chłodny przejściowy. Jest zimniej niż pod drugiej stronie gór, bowiem wybrzeża Vanaheim nie ogrzewa ciepły prąd morski. Pogoda jest zmienna, ale na ogół panują niskie temperatury. Lato bywa ciepłe, zimy niemal zawsze są ostre i siarczyste. Średnia roczna temperatura wynosi na tych terenach ok. -2-5⁰ C.

Na centralnych i północnych rejonach Vanaheim panuje klimat subpolarny. Najwyższa temperatura sięga tutaj zaledwie kilku stopni Celsjusza. Poziom opadów jest dość stały przez cały rok, zarówno lata jak i zimy są tutaj wilgotne, choć obie pory roku niewiele się od siebie różnią. Występuje tutaj tundra (porosty, mchy, krzewy), przez większą część roku utrzymuje się śnieg, w zimniejszych rejonach tworzy się lodowiec. Średnia temperatura – -10 – -4⁰ C.

Cymmeria

Na pograniczu cymmeryjsko-piktyjskim dominuje (poza rejonami górskimi) klimat umiarkowany chłodny kontynentalny. Lata bywają bardzo ciepłe, niekiedy wręcz upalne, ale zimy zawsze są mroźne i ciężkie. Charakterystyczna jest duża wilgotność, zwłaszcza w czasie zimy i jesieni. Średnia temperatura 0-5

Aquilonia (Westermarck, Poitan, Pogranicze Bossońskie, Torh)

Gros terenów aquilońskich (poza północną Oriskonie, Poitan i Thandarą) zdominowane jest przez klimat umiarkowany ciepły kontynentalny. Na pograniczu z Puszczą Piktów jest nieco cieplej niż w głębi kraju, częstsze są także opady. Amplituda roczna jest wysoka, lata i wiosny są ciepłe i wilgotne, zimy i jesienie chłodne. Opady małe, najczęściej występują latem. Średnia roczna temperatura waha się pomiędzy 0⁰ C a 10⁰C.

W Poitan (na nizinach) i Thandarze panuje klimat podzwrotnikowy kontynentalny. Występuje podział na porę suchą i deszczową, lata są suche i gorące, a zimy łagodne i bardzo wilgotne. Średnia temperatura wynosi 10-15⁰ C.

Na północy Oriskonie dominuje klimat charakterystyczny dla Cymmerii – umiarkowany chłodny kontynentalny.

Reklamy

komentarze 3

  1. Nie masz miejsca na offtopy więc dopiszę się tutaj.
    Sto lat stary pierniku!!
    Baw się, harcuj, pij do woli, i używaj swej swawoli.
    Stooo laaat, stooo laaat niech żyje i żyje i żyje naaam. 🙂

  2. sto lat lisie

  3. Wielkie dzięki 🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s