BRP Conan – Bogowie i wiara w Erze Hyborejskiej cz. II

Na początek dwa wyznania hyborejskie. Bori i Mitra.

Bori

dawny heros, który poprowadził przyszłych Hyborejczyków na północ, gdzie Wielki Kataklizm był im niegroźny. Minęły lata i z legendarnego herosa, o którym krążyły opowieści, Bori stał się bóstwem nowego ludu, który po 1500 latach od Wielkiego Kataklizmu opuścił swe domostwa na północy i wkroczył na południowe, żyzne ziemie ostatecznie doprowadzając do upadku potężne i złe imperium Acheronu. W chwili obecnej trudno rzec, jaki był ówczesny Bori. Można założyć, iż patron na wpół koczowniczych Hyborejczyków symbolizował siłę i kunszt wojowniczy. Po dziś dzień jego oblicze wyryte w kolumnach czy na starych hiperborejskich posągach to twarz surowego woja, odzianego w prymitywny pancerz. Bori, którego wyznają do dziś Hyperborejczycy i Gunderowie zmienił się. Dawny politeizm Hyborejczyków zaniknął, inne bóstwa albo zostały zapomniane, albo zmieniły się w opiekuńcze duchy podporządkowane Boriemu.

Świątynie Boriego są proste, na północy zwykle kamienne, w Gunderlandzie najczęściej drewniane, z jedną wielką salą i stropem podtrzymywanym przez ciężkie i masywne kolumny. Podczas modłów, nieskomplikowanych deklamacji zwykle składa się ofiarę ze zwierzęcia. Kult Boriego nadal ceni takie cechy jak wojowniczość, siłę czy męskość. Nie toleruje się tchórzostwa czy zdrady. To pierwszy aspekt Boriego – wyznawany przez mężczyzn. Bori-wojownik.

Drugi aspekt, wyznawany przez kobiety, to Bori-opiekun, pan wszelkiego życia, rządzący niebem i deszczem, ten, który wprawia czas w ruch. Jego symbolem jest proste koło, metafora powtarzalności, cyklu życia i umierania.

Mitra

Hyborejczycy po 2000 latach od Wielkiego Kataklizmu nie tylko zdołali opuścić mroźną północ, pozostawiając ją małpoludom, dawnym Atlantydom, a przyszłym Cymmeryjczykom, ale także zbudować kilka królestw, z których pierwszym i najpotężniejszym była Hyperborea. Stały napor na południe wpierw zatrząsnął w posadach starożytnym Acheronem, a potem doprowadził do jego upadku. Było to mniej więcej 4000 lat po Wielkim Kataklizmie, czyli 15 000 lat temu. Hyborejczycy porzucili nomadyczny styl życia, zbudowali miasta, rozwinęli cywilizację. Z czasem odstąpili od politeizmu, porzucając wiarę w Boriego. Jego miejsce zajął Mitra. Nie ma dowodu na to, że kult Mitra jak i sam bóg miał wpłwy na upadek Acheronu, z pewnością jednak 1400 lat później Epimetreus Mędrzec – arcykapłan Mitry, był tym, dzięki któremu młoda Aquilonia przetrwała, nie dając się zdominować Setowi – Staremu Wężowi.

                Mitra jest przedstawiany jako wysoki, harmonijnie zbudowany mężczyzna. Jego włosy są kręcona, a broda długa, charakterystyczna dla patriarchów. Oczy ma przenikliwe, lecz oblicze miłe i łagodne. Mitraizm jest religią monoteistyczną, choć w jego obrębie funkcjonują święci (z Epimetreusem na czele), to jedynie Mitra ma moc demiurgiczną. Wedle wiernych jest wszechpotężny i wszechobecny, jednak nie ingeruje bezpośrednio w życie śmiertelników, lecz zsyła na nich sny i wizje, które wskazują właściwa drogę postępowania. Nie pożąda krwawych ofiar (ludzkich czy zwierzęcych), choć w świątyniach kapłani chętnie przyjmują datki pieniężne.

                Przykazania Mitry wyraźnie kierują życiem wiernych. W mitraizmie ważne jest postępowanie słuszne i sprawiedliwe, ceni się umiejętność wybaczenia i pokojowego rozwiązywania konfliktów.  Ceni się cnotliwość, prawdomówność i lojalność. W mitraizmie jednym z największych grzechów jest kłamstwo, zdrada (zwłaszcza przyjaciela) oraz nieuczciwość. Niewolnictwo jest źle postrzegane, toteż w wielu królestwach hyborejskich proceder ten z wolna zanika. W Aqulionii co prawda niewolnictwo nie jest zakazane, jednak coraz mnie aprobowane, na co największy wpływ ma kult Mitry.

                Świątynie Mitry są proste, wręcz ascetyczne. Prostokątny ołtarz najczęściej jest wykonany z marmuru, choć w większych świątyniach zdarza się, iż wykuto go z jadeitu. Za ołtarzem najczęściej znajduje się wyobrażenie Mitry (obraz, rzeźba lub płaskorzeźba), najczęściej ukazanego na tronie z berłem symbolizującym władzę nad światem w jednej dłoni, a wielką księgą (metaforą mądrości) w drugiej. W mniejszych osadach najczęściej buduje się kapliczki lub posągi. Te drugie nierzadko można spotkać przy drogach. Znakiem Mitry jest feniks – symbol odrodzenia i nieśmiertelności.

Przy świątyniach często działają szkoły, w których kształci się młodzież (najczęściej dzieci arystokratów czy bogatych kupców). Kapłani Mitry zwykle są wykształceni i oczytani, toteż nierzadko stają się doradcami królewskimi lub pomniejszych nobilów.

                Epimetreus Mędrzec – najważniejszy ze świętych mitraistycznych, niegdyś arcykapłan i wielki wróg kultu Seta. Wedle wierzeń po zniszczeniu kultu Seta w Aquilonii zasnął pod górą Golamira, gdzie czeka na czas, kiedy znów stanie do walki z Setem. Wierzy się, iż Epimetreus objawia się wiernym we śnie, zsyłając znaki, porady i przepowiednie.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s